A stark new analysis from the University of Oxford has sounded a serious alarm bell about the near-future trajectory of global temperatures and their human impacts. The study finds that if current warming continues and the planet reaches roughly 2 °C above pre-industrial levels by 2050, almost half of the world’s population — about 3.79 billion people — will be living under conditions defined as extreme heat. This significant increase in global heat exposure underscores a rapidly intensifying climate crisis that threatens health, livelihoods, and social structures across continents.
The research shows that in 2010 only about 23 % of the global population — equivalent to roughly 1.54 billion people — were affected by extreme heat. But by mid-century, under the 2 °C warming scenario, that share is projected to nearly double to 41 %. In absolute terms, this translates into millions of people enduring dangerous temperatures year-round, with profound implications for public health, energy systems, and global equity.
Although definitions vary across studies and contexts, extreme heat generally refers to prolonged periods of unusually high temperatures that exceed normal thresholds for a region. These can be days or even weeks when temperatures push human bodies — especially vulnerable groups such as the elderly, children, and outdoor workers — beyond safe limits. Repeated or sustained exposure increases risks of heat exhaustion, heat stroke, and other life-threatening conditions. It also strains water supplies, agricultural systems, and power grids.
The Oxford study identifies several populous nations that will bear the brunt of this change. Countries like India, Nigeria, Indonesia, Bangladesh, Pakistan, and the Philippines are projected to have some of the largest populations living in regions with heightened extreme heat exposure by 2050. In these regions, not only will the number of hot days skyrocket, but the local capacity to adapt — through cooling infrastructure, public health systems, and emergency response mechanisms — may remain limited.
These heat challenges are not confined to the tropics. Even traditionally cooler climates, like parts of Europe and North America, are expected to experience significant rises in uncomfortable heat days, requiring rapid adaptations in infrastructure and energy systems that have historically emphasized heating rather than cooling.
One of the spillover effects of extreme heat will be surging energy demand for cooling. Air conditioning and other cooling systems are critical for maintaining health and productivity, yet they also demand significant electricity. As populations experience more extended heat periods, this increased demand could put additional pressure on already strained electrical grids, especially in regions with limited generation capacity. In many developing countries, this could exacerbate energy inequities and drive up emissions unless clean energy solutions are scaled rapidly.
Moreover, as extreme heat alters the balance between heating and cooling needs, regions that traditionally relied on colder climates will face infrastructure redesign challenges. Buildings, transportation, and urban planning will all need to pivot toward heat-resilient designs, improved ventilation, and shading strategies — adaptations that require significant planning and investment.
Researchers note that many of these extreme heat impacts begin manifesting even before the planet reaches 2 °C of warming. Crossing the 1.5 °C threshold, which scientific bodies have long identified as critical, already triggers major shifts in temperature extremes. That has implications not just for future projections but for the present day, where heat waves and record highs are occurring with increasing frequency and intensity.
Beyond human discomfort and health risks, escalating temperatures can amplify other climate hazards. Heat waves can worsen drought conditions, strain water systems, and reduce agricultural yields. These combined pressures have cascading effects on economic stability, food security, and social cohesion across vulnerable regions.
The urgency of these findings reinforces a clarion call for both climate mitigation and adaptation. On the mitigation front, reducing greenhouse gas emissions through clean energy transition, reforestation, and sustainable practices is essential to avoid overshooting temperature limits that make extreme heat all but unavoidable. Adaptation efforts, meanwhile, must focus on building heat-resilient communities: expanding early warning systems, enhancing healthcare infrastructure, promoting heat-safe urban design, and ensuring equitable access to cooling solutions.
Investments in natural cooling strategies — such as urban greenery, reflective building materials, and sustainable water management — can mitigate some heat impacts while also providing additional environmental benefits. Empowering local initiatives and community-based interventions will be key in regions where governmental resources are limited.
The Oxford study's sobering projections serve as a reminder that the climate crisis is not a distant threat — it is unfolding now. How the world responds in the next decade will shape the lived experience of billions by mid-century. Without decisive action, extreme heat could become an everyday reality for nearly half of humanity, reshaping economies, health outcomes, and the very fabric of societies across the globe.
Addressing this mounting challenge requires global cooperation, ambitious climate policies, and inclusive adaptation strategies that leave no community behind. The clock is ticking, and the heat is rising — but targeted action today can still change tomorrow’s outcome.
ऑक्सफ़ोर्ड विश्वविद्यालय के एक नए कठोर विश्लेषण ने वैश्विक तापमानों की निकट-भविष्य की गति और उनके मानवीय प्रभावों के बारे में एक गंभीर खतरे की घंटी बजाई है। अध्ययन में पाया गया है कि यदि वर्तमान वार्मिंग जारी रहती है और 2050 तक ग्रह पूर्व-औद्योगिक स्तरों से लगभग 2 डिग्री सेल्सियस ऊपर पहुँच जाता है, तो दुनिया की लगभग आधी आबादी - लगभग 3.79 अरब लोग - अत्यधिक गर्मी के रूप में परिभाषित परिस्थितियों में रह रहे होंगे। वैश्विक गर्मी के जोखिम में यह महत्वपूर्ण वृद्धि एक तेजी से बढ़ते जलवायु संकट को रेखांकित करती है जो पूरे महाद्वीपों में स्वास्थ्य, आजीविका और सामाजिक संरचनाओं को खतरे में डालती है।
शोध से पता चलता है कि 2010 में वैश्विक आबादी का केवल लगभग 23% — जो लगभग 1.54 अरब लोगों के बराबर है — अत्यधिक गर्मी से प्रभावित था। लेकिन सदी के मध्य तक, 2 डिग्री सेल्सियस वार्मिंग परिदृश्य के तहत, यह हिस्सा लगभग दोगुना होकर 41% होने का अनुमान है। पूर्ण रूप से कहें तो, इसका मतलब है लाखों लोगों का साल भर खतरनाक तापमान सहन करना, जिसके सार्वजनिक स्वास्थ्य, ऊर्जा प्रणालियों और वैश्विक इक्विटी के लिए गहरे निहितार्थ हैं।
अत्यधिक गर्मी" क्या है और यह क्यों मायने रखती है
हालांकि परिभाषाएँ अध्ययनों और संदर्भों के अनुसार भिन्न होती हैं, अत्यधिक गर्मी आम तौर पर असामान्य रूप से उच्च तापमान की लंबी अवधि को संदर्भित करती है जो एक क्षेत्र के लिए सामान्य सीमा से अधिक होती है। ये ऐसे दिन या सप्ताह भी हो सकते हैं जब तापमान मानव शरीर — विशेष रूप से बुजुर्गों, बच्चों और बाहरी श्रमिकों जैसे कमजोर समूहों — को सुरक्षित सीमा से परे धकेल देता है। बार-बार या लगातार संपर्क से हीट एक्सॉशन (गर्मी से थकावट), हीट स्ट्रोक (लू लगना), और अन्य जानलेवा स्थितियों का खतरा बढ़ जाता है। यह जल आपूर्ति, कृषि प्रणालियों और पावर ग्रिडों पर भी दबाव डालता है।
सबसे गंभीर प्रभाव कहाँ होंगे
ऑक्सफ़ोर्ड के अध्ययन में कई घनी आबादी वाले राष्ट्रों की पहचान की गई है जो इस बदलाव का खामियाजा भुगतेंगे। भारत, नाइजीरिया, इंडोनेशिया, बांग्लादेश, पाकिस्तान और फिलीपींस जैसे देशों में 2050 तक अत्यधिक गर्मी के बढ़ते जोखिम वाले क्षेत्रों में रहने वाली कुछ सबसे बड़ी आबादी होने का अनुमान है। इन क्षेत्रों में, न केवल गर्म दिनों की संख्या तेजी से बढ़ेगी, बल्कि अनुकूलन की स्थानीय क्षमता — कूलिंग इन्फ्रास्ट्रक्चर, सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणालियों और आपातकालीन प्रतिक्रिया तंत्र के माध्यम से — सीमित रह सकती है।
ये गर्मी की चुनौतियाँ उष्णकटिबंधीय तक ही सीमित नहीं हैं। यहाँ तक कि पारंपरिक रूप से ठंडी जलवायु वाले स्थानों, जैसे कि यूरोप और उत्तरी अमेरिका के कुछ हिस्सों में भी, असहज गर्मी के दिनों में महत्वपूर्ण वृद्धि होने की उम्मीद है, जिसके लिए इन्फ्रास्ट्रक्चर और ऊर्जा प्रणालियों में तेजी से अनुकूलन की आवश्यकता होगी जो ऐतिहासिक रूप से शीतलन के बजाय हीटिंग पर जोर देते थे।
ऊर्जा और इन्फ्रास्ट्रक्चर पर दबाव
अत्यधिक गर्मी के फैलाव प्रभावों में से एक शीतलन के लिए ऊर्जा की बढ़ती मांग होगी। एयर कंडीशनिंग और अन्य शीतलन प्रणालियाँ स्वास्थ्य और उत्पादकता बनाए रखने के लिए महत्वपूर्ण हैं, फिर भी उन्हें महत्वपूर्ण बिजली की भी आवश्यकता होती है। जैसे-जैसे आबादी लंबी गर्मी की अवधि का अनुभव करती है, यह बढ़ी हुई मांग पहले से ही तनावग्रस्त विद्युत ग्रिडों पर अतिरिक्त दबाव डाल सकती है, खासकर सीमित उत्पादन क्षमता वाले क्षेत्रों में। कई विकासशील देशों में, यह ऊर्जा असमानताओं को बढ़ा सकता है और उत्सर्जन को बढ़ा सकता है जब तक कि स्वच्छ ऊर्जा समाधानों को तेजी से बढ़ाया न जाए।
इसके अलावा, जैसे-जैसे अत्यधिक गर्मी हीटिंग और कूलिंग की जरूरतों के बीच संतुलन को बदलती है, जो क्षेत्र पारंपरिक रूप से ठंडी जलवायु पर निर्भर थे, उन्हें इन्फ्रास्ट्रक्चर के पुन: डिज़ाइन की चुनौतियों का सामना करना पड़ेगा। इमारतों, परिवहन और शहरी नियोजन सभी को गर्मी-प्रतिरोधी डिज़ाइनों, बेहतर वेंटिलेशन और छायांकन रणनीतियों की ओर मुड़ने की आवश्यकता होगी — ऐसे अनुकूलन जिनके लिए महत्वपूर्ण योजना और निवेश की आवश्यकता होती है।
प्रारंभिक चेतावनी और व्यापक जलवायु रुझान
शोधकर्ताओं ने ध्यान दिया कि इनमें से कई अत्यधिक गर्मी के प्रभाव ग्रह के 2 डिग्री सेल्सियस वार्मिंग तक पहुँचने से पहले ही प्रकट होने लगते हैं। 1.5 डिग्री सेल्सियस की सीमा को पार करना, जिसे वैज्ञानिक निकायों ने लंबे समय से महत्वपूर्ण बताया है, पहले से ही तापमान चरम सीमाओं में बड़े बदलावों को ट्रिगर करता है। इसका निहितार्थ केवल भविष्य के अनुमानों के लिए ही नहीं, बल्कि वर्तमान समय के लिए भी है, जहाँ गर्मी की लहरें और रिकॉर्ड उच्च तापमान बढ़ती आवृत्ति और तीव्रता के साथ हो रहे हैं।
मानवीय असुविधा और स्वास्थ्य जोखिमों से परे, बढ़ते तापमान अन्य जलवायु खतरों को बढ़ा सकते हैं। गर्मी की लहरें सूखे की स्थिति को खराब कर सकती हैं, जल प्रणालियों पर दबाव डाल सकती हैं और कृषि पैदावार को कम कर सकती हैं। ये संयुक्त दबाव कमजोर क्षेत्रों में आर्थिक स्थिरता, खाद्य सुरक्षा और सामाजिक सामंजस्य पर व्यापक प्रभाव डालते हैं।
क्या करने की आवश्यकता है
इन निष्कर्षों की तात्कालिकता जलवायु शमन और अनुकूलन दोनों के लिए एक स्पष्ट आह्वान को पुष्ट करती है। शमन मोर्चे पर, स्वच्छ ऊर्जा संक्रमण, वनीकरण और टिकाऊ प्रथाओं के माध्यम से ग्रीनहाउस गैस उत्सर्जन को कम करना आवश्यक है ताकि तापमान की सीमाओं को पार करने से बचा जा सके जो अत्यधिक गर्मी को लगभग अपरिहार्य बना देती हैं। इस बीच, अनुकूलन प्रयासों को गर्मी-प्रतिरोधी समुदायों के निर्माण पर ध्यान केंद्रित करना चाहिए: प्रारंभिक चेतावनी प्रणालियों का विस्तार करना, स्वास्थ्य सेवा इन्फ्रास्ट्रक्चर को बढ़ाना, गर्मी-सुरक्षित शहरी डिजाइन को बढ़ावा देना और शीतलन समाधानों तक समान पहुंच सुनिश्चित करना।
प्राकृतिक शीतलन रणनीतियों — जैसे शहरी हरियाली, चिंतनशील भवन सामग्री और टिकाऊ जल प्रबंधन — में निवेश कुछ गर्मी के प्रभावों को कम कर सकता है, साथ ही अतिरिक्त पर्यावरणीय लाभ भी प्रदान कर सकता है। उन क्षेत्रों में स्थानीय पहलों और समुदाय-आधारित हस्तक्षेपों को सशक्त बनाना महत्वपूर्ण होगा जहाँ सरकारी संसाधन सीमित हैं।
आगे एक महत्वपूर्ण दशक
ऑक्सफ़ोर्ड अध्ययन के गंभीर अनुमान एक अनुस्मारक के रूप में कार्य करते हैं कि जलवायु संकट एक दूर का खतरा नहीं है — यह अब सामने आ रहा है। अगले दशक में दुनिया कैसे प्रतिक्रिया करती है, यह सदी के मध्य तक अरबों लोगों के जीवन के अनुभव को आकार देगा। निर्णायक कार्रवाई के बिना, अत्यधिक गर्मी लगभग आधी मानवता के लिए एक रोज़मर्रा की वास्तविकता बन सकती है, जिससे अर्थव्यवस्थाओं, स्वास्थ्य परिणामों और दुनिया भर के समाजों के ताने-बाने को नया रूप मिलेगा।
इस बढ़ते चुनौती का समाधान करने के लिए वैश्विक सहयोग, महत्वाकांक्षी जलवायु नीतियाँ, और समावेशी अनुकूलन रणनीतियाँ आवश्यक हैं जो किसी भी समुदाय को पीछे न छोड़ें। घड़ी टिक-टिक कर रही है, और गर्मी बढ़ रही है — लेकिन आज लक्षित कार्रवाई अभी भी कल के परिणाम को बदल सकती है।
ऑक्सफर्ड विद्यापीठाच्या एका कठोर नवीन विश्लेषणाने जागतिक तापमानवाढीच्या नजीकच्या भविष्यातील मार्गाबद्दल आणि त्यांच्या मानवी परिणामांबद्दल गंभीर धोक्याची घंटा वाजवली आहे. या अभ्यासानुसार असे आढळले आहे की जर सध्याची तापमानवाढ कायम राहिली आणि २०५० पर्यंत ग्रह पूर्व-औद्योगिक पातळीपेक्षा अंदाजे २°C ने वाढला, तर जगातील जवळपास अर्धी लोकसंख्या - अंदाजे ३.७९ अब्ज लोक - अति उष्णता म्हणून परिभाषित परिस्थितीत जगत असतील. जागतिक उष्णतेच्या या लक्षणीय वाढीमुळे हवामान संकट अधिक तीव्र होत असल्याचे स्पष्ट होते, ज्यामुळे खंडभर आरोग्य, उपजीविका आणि सामाजिक संरचना धोक्यात येतात.
संशोधनातून असे दिसून येते की २०१० मध्ये जागतिक लोकसंख्येपैकी केवळ २३% - अंदाजे १.५४ अब्ज लोक - अति उष्णतेमुळे प्रभावित झाले होते. परंतु शतकाच्या मध्यापर्यंत, २°C तापमानवाढीच्या परिस्थितीत, हा वाटा जवळपास दुप्पट होऊन ४१% होण्याची शक्यता आहे. निरपेक्ष शब्दांत, याचा अर्थ असा होतो की लाखो लोक वर्षभर धोकादायक तापमानाचा सामना करतील, ज्यामुळे सार्वजनिक आरोग्य, ऊर्जा प्रणाली आणि जागतिक समानतेसाठी गंभीर परिणाम होतील.
“अति उष्णता” म्हणजे काय आणि ती का महत्त्वाची आहे
अभ्यास आणि संदर्भांनुसार व्याख्या बदलत असल्या तरी, अति उष्णता सामान्यतः असामान्यपणे उच्च तापमानाचा दीर्घकाळ टिकणारा कालावधी दर्शवते जो एखाद्या प्रदेशाच्या सामान्य मर्यादेपेक्षा जास्त असतो. हे असे दिवस किंवा आठवडे असू शकतात जेव्हा तापमान मानवी शरीराला - विशेषत: वृद्ध, लहान मुले आणि बाहेर काम करणारे लोक यांसारख्या असुरक्षित गटांना - सुरक्षित मर्यादेच्या पलीकडे ढकलते. वारंवार किंवा सतत संपर्कात राहिल्याने हीट एक्सॉशन (उष्णतेमुळे थकवा), हीट स्ट्रोक (उष्माघात) आणि इतर जीवघेण्या आरोग्य समस्यांचा धोका वाढतो. यामुळे पाणीपुरवठा, कृषी प्रणाली आणि पॉवर ग्रिडवरही ताण पडतो.
सर्वात गंभीर परिणाम कोठे असतील
ऑक्सफर्ड अभ्यासानुसार अनेक लोकसंख्या असलेल्या राष्ट्रांची ओळख झाली आहे, ज्यांना या बदलाचा मोठा फटका बसेल. भारत, नायजेरिया, इंडोनेशिया, बांगलादेश, पाकिस्तान आणि फिलीपिन्स यांसारख्या देशांमध्ये २०५० पर्यंत अति उष्णतेच्या वाढत्या धोक्यात राहणाऱ्या लोकांची संख्या सर्वाधिक असेल असा अंदाज आहे. या प्रदेशांमध्ये, केवळ उष्ण दिवसांची संख्याच गगनाला भिडणार नाही, तर कूलिंग इन्फ्रास्ट्रक्चर, सार्वजनिक आरोग्य प्रणाली आणि आपत्कालीन प्रतिसाद यंत्रणा यांद्वारे अनुकूलन करण्याची स्थानिक क्षमता मर्यादित राहू शकते.
उष्णतेची ही आव्हाने केवळ उष्णकटिबंधीय प्रदेशांपुरती मर्यादित नाहीत. युरोप आणि उत्तर अमेरिकेसारख्या पारंपारिकरित्या थंड हवामानांनाही असुविधाजनक उष्ण दिवसांमध्ये लक्षणीय वाढ होण्याची अपेक्षा आहे, ज्यामुळे इन्फ्रास्ट्रक्चर आणि ऊर्जा प्रणालीमध्ये जलद अनुकूलन आवश्यक होईल ज्यांनी ऐतिहासिकदृष्ट्या कूलिंगऐवजी हीटिंगवर अधिक भर दिला आहे.
ऊर्जा आणि इन्फ्रास्ट्रक्चरवर ताण
अति उष्णतेच्या अनेक दुष्परिणामां पैकी एक म्हणजे कूलिंगसाठी ऊर्जेची वाढती मागणी असेल. आरोग्य आणि उत्पादकता राखण्यासाठी वातानुकूलन आणि इतर कूलिंग प्रणाली महत्त्वपूर्ण आहेत, परंतु त्यांना महत्त्वपूर्ण विजेची देखील आवश्यकता असते. लोकसंख्या जसजसा अधिक दीर्घकाळ उष्णतेचा अनुभव घेते, तसतशी ही वाढलेली मागणी आधीच ताणलेल्या विद्युत ग्रिडवर अतिरिक्त दबाव आणू शकते, विशेषत: मर्यादित उत्पादन क्षमता असलेल्या प्रदेशांमध्ये. अनेक विकसनशील देशांमध्ये, स्वच्छ ऊर्जेचे उपाय जलद गतीने वाढवले नाहीत तर यामुळे ऊर्जा असमानता वाढू शकते आणि उत्सर्जन वाढू शकते.
शिवाय, अति उष्णता हीटिंग आणि कूलिंग गरजांमधील संतुलन बदलत असल्याने, पारंपारिकरित्या थंड हवामानावर अवलंबून असलेल्या प्रदेशांना इन्फ्रास्ट्रक्चरच्या पुनर्रचनेच्या आव्हानांचा सामना करावा लागेल. इमारती, वाहतूक आणि शहरी नियोजन या सर्वांना उष्णता-प्रतिरोधक डिझाइन, सुधारित वायुवीजन आणि छायांकन धोरणांकडे वळण्याची आवश्यकता असेल — या अनुकूलनांसाठी महत्त्वपूर्ण नियोजन आणि गुंतवणूकीची आवश्यकता आहे.
प्रारंभिक इशारे आणि व्यापक हवामान कल
संशोधकांनी नोंदवले आहे की या अति उष्णतेचे बरेच परिणाम ग्रह २°C तापमानवाढीपर्यंत पोहोचण्यापूर्वीच प्रकट होऊ लागतात. १.५°C ची मर्यादा ओलांडणे, ज्याला वैज्ञानिक संस्थांनी दीर्घकाळ महत्त्वपूर्ण मानले आहे, यामुळे तापमानातील टोकाच्या बदलांना आधीच चालना मिळते. याचे परिणाम केवळ भविष्यातील अंदाजांसाठीच नाहीत, तर वर्तमानकाळासाठी देखील आहेत, जिथे उष्णतेच्या लाटा आणि विक्रमी उच्च तापमान वाढत असलेल्या वारंवारतेने आणि तीव्रतेने येत आहेत.
मानवी अस्वस्थता आणि आरोग्याच्या जोखमीव्यतिरिक्त, वाढते तापमान इतर हवामान धोक्यांना वाढवू शकते. उष्णतेच्या लाटा दुष्काळाची परिस्थिती बिघडवू शकतात, जलप्रणालीवर ताण आणू शकतात आणि कृषी उत्पादन कमी करू शकतात. हे एकत्रित दबाव असुरक्षित प्रदेशांमध्ये आर्थिक स्थिरता, अन्न सुरक्षा आणि सामाजिक सलोख्यावर गंभीर परिणाम करतात.
काय करण्याची आवश्यकता आहे
या निष्कर्षांची निकड हवामान शमन आणि अनुकूलन या दोन्हीसाठी स्पष्ट आवाहन करते. शमन आघाडीवर, स्वच्छ ऊर्जा संक्रमण, वनीकरण आणि शाश्वत पद्धतींद्वारे ग्रीनहाउस वायूंचे उत्सर्जन कमी करणे आवश्यक आहे जेणेकरून तापमानवाढीच्या मर्यादा ओलांडण्यापासून टाळता येईल, ज्यामुळे अति उष्णता जवळजवळ अपरिहार्य होते. दरम्यान, अनुकूलन प्रयत्नांनी उष्णता-प्रतिरोधक समुदाय तयार करण्यावर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे: लवकर चेतावणी प्रणालींचा विस्तार करणे, आरोग्य सेवा इन्फ्रास्ट्रक्चर वाढवणे, उष्णता-सुरक्षित शहरी डिझाइनला प्रोत्साहन देणे आणि शीतलन उपायांसाठी समान प्रवेश सुनिश्चित करणे.
नैसर्गिक शीतलन धोरणांमध्ये गुंतवणूक करणे - जसे की शहरी हिरवळ, परावर्तित बांधकाम साहित्य आणि शाश्वत जल व्यवस्थापन - काही उष्णतेचे परिणाम कमी करू शकते, तसेच अतिरिक्त पर्यावरणीय फायदे देखील प्रदान करू शकते. ज्या प्रदेशांमध्ये सरकारी संसाधने मर्यादित आहेत, तेथे स्थानिक उपक्रम आणि समुदाय-आधारित हस्तक्षेपांना सक्षम करणे महत्त्वाचे असेल.
पुढील एक महत्त्वाचे दशक
ऑक्सफर्ड अभ्यासाचे गंभीर अंदाज एक स्मरणपत्र म्हणून काम करतात की हवामान संकट हा दूरचा धोका नाही — तो आता उलगडत आहे. पुढील दशकात जग कसे प्रतिसाद देईल हे शतकाच्या मध्यापर्यंत अब्जावधी लोकांच्या जीवनातील अनुभवाला आकार देईल. निर्णायक कारवाईशिवाय, अति उष्णता जवळपास निम्म्या मानवतेसाठी एक दैनंदिन वास्तविकता बनू शकते, ज्यामुळे जगभरातील अर्थव्यवस्था, आरोग्याचे परिणाम आणि समाजाची रचना बदलू शकते.
या वाढत्या आव्हानाचा सामना करण्यासाठी जागतिक सहकार्य, महत्त्वाकांक्षी हवामान धोरणे आणि समावेशक अनुकूलन धोरणे आवश्यक आहेत जे कोणत्याही समुदायाला मागे सोडणार नाहीत. घड्याळ धावत आहे, आणि उष्णता वाढत आहे — परंतु आज केलेली लक्ष्यित कारवाई अजूनही उद्याचे परिणाम बदलू शकते.
ઓક્સફોર્ડ યુનિવર્સિટીના એક નવા આકરા વિશ્લેષણે વૈશ્વિક તાપમાનના નજીકના ભવિષ્યના માર્ગ અને તેના માનવીય પ્રભાવો વિશે ગંભીર ચેતવણી આપી છે. અભ્યાસમાં જાણવા મળ્યું છે કે જો વર્તમાન ગરમી ચાલુ રહે અને ૨૦૫૦ સુધીમાં ગ્રહ પૂર્વ-ઔદ્યોગિક સ્તરથી આશરે ૨ °C ઉપર પહોંચે, તો વિશ્વની લગભગ અડધી વસ્તી — લગભગ ૩.૭૯ અબજ લોકો — અતિશય ગરમી તરીકે વ્યાખ્યાયિત પરિસ્થિતિઓમાં જીવશે. વૈશ્વિક ગરમીના સંપર્કમાં આ નોંધપાત્ર વધારો ઝડપથી વધી રહેલા આબોહવા સંકટને રેખાંકિત કરે છે જે સમગ્ર ખંડોમાં આરોગ્ય, આજીવિકા અને સામાજિક માળખાને જોખમમાં મૂકે છે.
સંશોધન દર્શાવે છે કે ૨૦૧૦ માં વૈશ્વિક વસ્તીના માત્ર લગભગ ૨૩ % — આશરે ૧.૫૪ અબજ લોકોની સમકક્ષ — અતિશય ગરમીથી પ્રભાવિત હતા. પરંતુ સદીના મધ્ય સુધીમાં, ૨ °C વોર્મિંગ દૃશ્ય હેઠળ, તે હિસ્સો લગભગ બમણો થઈને ૪૧ % થવાનો અંદાજ છે. સંપૂર્ણ દ્રષ્ટિએ, આનો અર્થ લાખો લોકો માટે વર્ષભર જોખમી તાપમાન સહન કરવું, જેના જાહેર આરોગ્ય, ઉર્જા પ્રણાલીઓ અને વૈશ્વિક સમાનતા માટે ગહન અસરો છે.
“અતિશય ગરમી” શું છે અને તે કેમ મહત્વપૂર્ણ છે
જોકે વ્યાખ્યાઓ અભ્યાસો અને સંદર્ભોમાં બદલાય છે, અતિશય ગરમી સામાન્ય રીતે અસામાન્ય રીતે ઊંચા તાપમાનના લાંબા સમયગાળાને દર્શાવે છે જે કોઈ પ્રદેશ માટે સામાન્ય મર્યાદાથી વધી જાય છે. આ દિવસો કે અઠવાડિયા હોઈ શકે છે જ્યારે તાપમાન માનવ શરીરને — ખાસ કરીને વૃદ્ધો, બાળકો અને બહાર કામ કરતા કામદારો જેવા સંવેદનશીલ જૂથોને — સલામત મર્યાદાથી આગળ ધકેલે છે. પુનરાવર્તિત અથવા સતત સંપર્કથી હીટ એક્ઝોશન, હીટ સ્ટ્રોક અને અન્ય જીવલેણ પરિસ્થિતિઓનું જોખમ વધે છે. તે પાણી પુરવઠો, કૃષિ પ્રણાલીઓ અને પાવર ગ્રીડ પર પણ તાણ લાવે છે.
અસરો સૌથી વધુ ગંભીર ક્યાં હશે
ઓક્સફોર્ડ અભ્યાસ ઘણા ગીચ વસ્તીવાળા રાષ્ટ્રોને ઓળખે છે જે આ પરિવર્તનનો મુખ્ય ભાર સહન કરશે. ભારત, નાઇજીરીયા, ઇન્ડોનેશિયા, બાંગ્લાદેશ, પાકિસ્તાન અને ફિલિપાઇન્સ જેવા દેશોમાં ૨૦૫૦ સુધીમાં અતિશય ગરમીના વધેલા સંપર્કમાં રહેતા કેટલાક સૌથી મોટી વસ્તી રહેવાનો અંદાજ છે. આ પ્રદેશોમાં, માત્ર ગરમ દિવસોની સંખ્યામાં જબરદસ્ત વધારો થશે નહીં, પરંતુ અનુકૂલન કરવાની સ્થાનિક ક્ષમતા — ઠંડકનું ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર, જાહેર આરોગ્ય પ્રણાલીઓ અને કટોકટી પ્રતિભાવ મિકેનિઝમ્સ દ્વારા — મર્યાદિત રહી શકે છે.
આ ગરમીના પડકારો ઉષ્ણકટિબંધીય પ્રદેશો સુધી મર્યાદિત નથી. યુરોપ અને ઉત્તર અમેરિકાના ભાગો જેવા પરંપરાગત રીતે ઠંડા હવામાનવાળા વિસ્તારોમાં પણ અસ્વસ્થતાભર્યા ગરમીના દિવસોમાં નોંધપાત્ર વધારો થવાની અપેક્ષા છે, જેના માટે ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને ઊર્જા પ્રણાલીઓમાં ઝડપી અનુકૂલનની જરૂર છે જેણે ઐતિહાસિક રીતે ઠંડકને બદલે ગરમી પર ભાર મૂક્યો છે.
ઉર્જા અને ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પર તાણ
અતિશય ગરમીની એક આડઅસર એ ઠંડક માટે ઊર્જાની વધતી માંગ હશે. એર કન્ડીશનીંગ અને અન્ય ઠંડક પ્રણાલીઓ આરોગ્ય અને ઉત્પાદકતા જાળવવા માટે મહત્વપૂર્ણ છે, છતાં તેમને નોંધપાત્ર વીજળીની પણ જરૂર પડે છે. જેમ જેમ વસ્તી વધુ વિસ્તૃત ગરમીના સમયગાળાનો અનુભવ કરે છે, તેમ તેમ આ વધેલી માંગ પહેલેથી જ તણાવગ્રસ્ત વિદ્યુત ગ્રીડ પર વધારાનું દબાણ લાવી શકે છે, ખાસ કરીને મર્યાદિત ઉત્પાદન ક્ષમતાવાળા પ્રદેશોમાં. ઘણા વિકાસશીલ દેશોમાં, જો સ્વચ્છ ઊર્જા ઉકેલો ઝડપથી વધારવામાં ન આવે તો આ ઊર્જા અસમાનતાને વધારી શકે છે અને ઉત્સર્જનમાં વધારો કરી શકે છે.
તદુપરાંત, જેમ જેમ અતિશય ગરમી હીટિંગ અને ઠંડકની જરૂરિયાતો વચ્ચેનું સંતુલન બદલે છે, તેમ તેમ જે પ્રદેશો પરંપરાગત રીતે ઠંડા હવામાન પર આધાર રાખતા હતા તેઓને ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરના પુનઃડિઝાઇનના પડકારોનો સામનો કરવો પડશે. ઇમારતો, પરિવહન અને શહેરી આયોજનને ગરમી-સ્થિતિસ્થાપક ડિઝાઇન, સુધારેલ વેન્ટિલેશન અને શેડિંગ વ્યૂહરચના તરફ વળવાની જરૂર પડશે — એવા અનુકૂલન કે જેમાં નોંધપાત્ર આયોજન અને રોકાણની જરૂર છે.
પ્રારંભિક ચેતવણીઓ અને વ્યાપક આબોહવા વલણો
સંશોધકો નોંધે છે કે આ અતિશય ગરમીના ઘણા પ્રભાવો ગ્રહ ૨ °C વોર્મિંગ સુધી પહોંચે તે પહેલાં જ પ્રગટ થવા લાગે છે. ૧.૫ °C ની મર્યાદા વટાવવાથી, જેને વૈજ્ઞાનિક સંસ્થાઓએ લાંબા સમયથી નિર્ણાયક તરીકે ઓળખી છે, તે તાપમાનના આત્યંતિક સ્તરોમાં મોટા ફેરફારોને પહેલેથી જ ટ્રિગર કરે છે. તેના ભવિષ્યના અનુમાનો માટે જ નહીં પણ વર્તમાન દિવસ માટે પણ અસરો છે, જ્યાં ગરમીના મોજા અને રેકોર્ડ ઊંચા તાપમાન વધતી આવર્તન અને તીવ્રતા સાથે આવી રહ્યા છે.
માનવીય અસ્વસ્થતા અને સ્વાસ્થ્યના જોખમોથી આગળ, વધતું તાપમાન અન્ય આબોહવા સંકટોને વધારી શકે છે. ગરમીના મોજા દુષ્કાળની સ્થિતિને વધુ ખરાબ કરી શકે છે, જળ પ્રણાલીઓ પર તાણ લાવી શકે છે અને કૃષિ ઉપજ ઘટાડી શકે છે. આ સંયુક્ત દબાણો સંવેદનશીલ પ્રદેશોમાં આર્થિક સ્થિરતા, ખાદ્ય સુરક્ષા અને સામાજિક સુમેળ પર ગહન અસરો ધરાવે છે.
શું કરવાની જરૂર છે
આ તારણોની તાકીદ આબોહવા શમન અને અનુકૂલન બંને માટે સ્પષ્ટ હાકલને મજબૂત બનાવે છે. શમન મોરચે, સ્વચ્છ ઉર્જા સંક્રમણ, વનીકરણ અને ટકાઉ પ્રથાઓ દ્વારા ગ્રીનહાઉસ વાયુઓના ઉત્સર્જનને ઘટાડવું આવશ્યક છે જેથી તાપમાનની મર્યાદાઓને ઓળંગવાનું ટાળી શકાય જે અતિશય ગરમીને લગભગ અનિવાર્ય બનાવે છે. દરમિયાન, અનુકૂલન પ્રયાસોએ ગરમી-સ્થિતિસ્થાપક સમુદાયોના નિર્માણ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું જોઈએ: પ્રારંભિક ચેતવણી પ્રણાલીઓનો વિસ્તાર કરવો, આરોગ્ય સંભાળ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર વધારવું, ગરમી-સલામત શહેરી ડિઝાઇનને પ્રોત્સાહન આપવું અને ઠંડક ઉકેલોની સમાન પહોંચ સુનિશ્ચિત કરવી.
કુદરતી ઠંડક વ્યૂહરચનાઓ — જેમ કે શહેરી હરિયાળી, પ્રતિબિંબીત મકાન સામગ્રી અને ટકાઉ જળ વ્યવસ્થાપન — માં રોકાણ કેટલાક ગરમીના પ્રભાવોને ઘટાડી શકે છે જ્યારે વધારાના પર્યાવરણીય લાભો પણ પ્રદાન કરે છે. જ્યાં સરકારી સંસાધનો મર્યાદિત છે ત્યાં સ્થાનિક પહેલો અને સમુદાય-આધારિત હસ્તક્ષેપોને સશક્ત બનાવવું મુખ્ય રહેશે.
આગળનું એક નિર્ણાયક દાયકું
ઓક્સફોર્ડ અભ્યાસના ગંભીર અનુમાનો એક રીમાઇન્ડર તરીકે કાર્ય કરે છે કે આબોહવા સંકટ એ દૂરનો ખતરો નથી — તે હવે પ્રગટ થઈ રહ્યો છે. વિશ્વ આગામી દાયકામાં કેવી રીતે પ્રતિસાદ આપશે તે સદીના મધ્ય સુધીમાં અબજો લોકોના જીવંત અનુભવને આકાર આપશે. નિર્ણાયક કાર્યવાહી વિના, અતિશય ગરમી લગભગ અડધી માનવતા માટે એક રોજિંદી વાસ્તવિકતા બની શકે છે, જે સમગ્ર વિશ્વમાં અર્થતંત્ર, આરોગ્યના પરિણામો અને સમાજોની રચનાને ફરીથી આકાર આપે છે.
આ વધી રહેલા પડકારનો સામનો કરવા માટે વૈશ્વિક સહકાર, મહત્વાકાંક્ષી આબોહવા નીતિઓ અને સમાવેશક અનુકૂલન વ્યૂહરચનાઓ જરૂરી છે જે કોઈ પણ સમુદાયને પાછળ ન છોડે. ઘડિયાળ ચાલી રહી છે, અને ગરમી વધી રહી છે — પરંતુ આજે લક્ષિત કાર્યવાહી હજુ પણ આવતીકાલના પરિણામને બદલી શકે છે.
ఆక్స్ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి వచ్చిన ఒక కొత్త విశ్లేషణ, ప్రపంచ ఉష్ణోగ్రతల యొక్క సమీప-భవిష్యత్ పథం మరియు వాటి మానవ ప్రభావాల గురించి తీవ్రమైన ప్రమాద ఘంటికను మోగించింది. ప్రస్తుత ఉష్ణోగ్రత పెరుగుదల కొనసాగి, 2050 నాటికి గ్రహం పారిశ్రామిక పూర్వ స్థాయిల కంటే సుమారు 2 °C కి చేరుకుంటే, ప్రపంచ జనాభాలో దాదాపు సగం మంది - సుమారు 3.79 బిలియన్ ప్రజలు - తీవ్రమైన వేడి అని నిర్వచించబడిన పరిస్థితుల్లో జీవిస్తారని ఈ అధ్యయనం కనుగొంది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా వేడికి గురికావడం యొక్క ఈ గణనీయమైన పెరుగుదల, ఖండాలలో ఆరోగ్యం, జీవనోపాధి మరియు సామాజిక నిర్మాణాలను బెదిరించే వేగంగా పెరుగుతున్న వాతావరణ సంక్షోభాన్ని నొక్కి చెబుతుంది.
ఈ పరిశోధన ప్రకారం, 2010లో ప్రపంచ జనాభాలో కేవలం 23% మంది - సుమారు 1.54 బిలియన్ ప్రజలకు సమానం - తీవ్రమైన వేడితో ప్రభావితమయ్యారు. కానీ శతాబ్దం మధ్య నాటికి, 2 °C వేడెక్కే దృశ్యం ప్రకారం, ఆ వాటా దాదాపు రెట్టింపు అయ్యి 41% కి చేరుకుంటుందని అంచనా. సంపూర్ణంగా చెప్పాలంటే, దీని అర్థం లక్షలాది మంది ప్రజలు సంవత్సరం పొడవునా ప్రమాదకర ఉష్ణోగ్రతలను భరించడం, ఇది ప్రజారోగ్యం, ఇంధన వ్యవస్థలు మరియు ప్రపంచ సమానత్వంపై తీవ్ర ప్రభావాలను చూపుతుంది.
"తీవ్రమైన వేడి" అంటే ఏమిటి మరియు ఇది ఎందుకు ముఖ్యం
నిర్వచనాలు అధ్యయనాలు మరియు సందర్భాలను బట్టి మారుతుంటాయి, కానీ తీవ్రమైన వేడి అనేది సాధారణంగా ఒక ప్రాంతానికి సాధారణ పరిమితులను మించిపోయే అసాధారణంగా అధిక ఉష్ణోగ్రతల యొక్క సుదీర్ఘ కాలాలను సూచిస్తుంది. ఈ కాలాలు రోజులు లేదా వారాలు కూడా ఉండవచ్చు, ఈ సమయంలో ఉష్ణోగ్రతలు మానవ శరీరాలను - ముఖ్యంగా వృద్ధులు, పిల్లలు మరియు బహిరంగ కార్మికులు వంటి బలహీన వర్గాలను - సురక్షిత పరిమితుల నుండి దాటిపోతాయి. పదేపదే లేదా నిరంతరంగా వేడికి గురికావడం వలన హీట్ ఎగ్జాషన్, హీట్ స్ట్రోక్ మరియు ఇతర ప్రాణాంతక పరిస్థితుల ప్రమాదాలు పెరుగుతాయి. ఇది నీటి సరఫరా, వ్యవసాయ వ్యవస్థలు మరియు పవర్ గ్రిడ్లపై కూడా ఒత్తిడిని కలిగిస్తుంది.
ప్రభావాలు అత్యంత తీవ్రంగా ఎక్కడ ఉంటాయి
ఈ మార్పు యొక్క భారాన్ని మోయబోయే అనేక జనసాంద్రత కలిగిన దేశాలను ఆక్స్ఫర్డ్ అధ్యయనం గుర్తించింది. భారతదేశం, నైజీరియా, ఇండోనేషియా, బంగ్లాదేశ్, పాకిస్తాన్ మరియు ఫిలిప్పీన్స్ వంటి దేశాలు 2050 నాటికి తీవ్రమైన వేడికి పెరిగిన గురయ్యే ప్రాంతాలలో నివసించే అత్యధిక జనాభాను కలిగి ఉంటాయని అంచనా. ఈ ప్రాంతాలలో, వేడి రోజుల సంఖ్య అసాధారణంగా పెరుగుతుంది, కానీ అనుగుణ్యత కోసం స్థానిక సామర్థ్యం - కూలింగ్ మౌలిక సదుపాయాలు, ప్రజారోగ్య వ్యవస్థలు మరియు అత్యవసర ప్రతిస్పందన యంత్రాంగాల ద్వారా - పరిమితంగా ఉండవచ్చు.
ఈ వేడి సవాళ్లు ఉష్ణమండల ప్రాంతాలకే పరిమితం కాలేదు. ఐరోపా మరియు ఉత్తర అమెరికాలోని కొన్ని ప్రాంతాల వంటి సాంప్రదాయకంగా చల్లని వాతావరణాలు కూడా అసౌకర్యకరమైన వేడి రోజులలో గణనీయమైన పెరుగుదలను అనుభవించే అవకాశం ఉంది, దీనికి చారిత్రకంగా కూలింగ్కు బదులుగా హీటింగ్పై దృష్టి సారించిన మౌలిక సదుపాయాలు మరియు ఇంధన వ్యవస్థలలో వేగవంతమైన అనుగుణ్యత అవసరం.
శక్తి మరియు మౌలిక సదుపాయాలపై ఒత్తిడి
తీవ్రమైన వేడి యొక్క ఒక విస్తృత ప్రభావం కూలింగ్ కోసం శక్తి డిమాండ్లో పెరుగుదల అవుతుంది. ఎయిర్ కండీషనింగ్ మరియు ఇతర కూలింగ్ వ్యవస్థలు ఆరోగ్యం మరియు ఉత్పాదకతను నిర్వహించడానికి చాలా ముఖ్యమైనవి, అయినప్పటికీ వాటికి గణనీయమైన విద్యుత్ కూడా అవసరం. జనాభా ఎక్కువ కాలం వేడి కాలాలను అనుభవిస్తున్నందున, ఈ పెరిగిన డిమాండ్ ఇప్పటికే ఒత్తిడికి గురైన విద్యుత్ గ్రిడ్లపై అదనపు ఒత్తిడిని కలిగించవచ్చు, ముఖ్యంగా పరిమిత ఉత్పత్తి సామర్థ్యం ఉన్న ప్రాంతాలలో. అనేక అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో, శుభ్రమైన ఇంధన పరిష్కారాలను వేగంగా పెంచకపోతే ఇది ఇంధన అసమానతలను మరింత పెంచవచ్చు మరియు ఉద్గారాలను పెంచవచ్చు.
అంతేకాకుండా, తీవ్రమైన వేడి హీటింగ్ మరియు కూలింగ్ అవసరాల మధ్య సమతుల్యతను మారుస్తుంది కాబట్టి, సాంప్రదాయకంగా చల్లటి వాతావరణంపై ఆధారపడిన ప్రాంతాలు మౌలిక సదుపాయాల పునఃరూపకల్పన సవాళ్లను ఎదుర్కొంటాయి. భవనాలు, రవాణా మరియు పట్టణ ప్రణాళిక అన్నీ వేడి-స్థిరమైన నమూనాలు, మెరుగైన వెంటిలేషన్ మరియు షేడింగ్ వ్యూహాల వైపు మళ్లవలసి ఉంటుంది - ఈ అనుగుణ్యతలకు గణనీయమైన ప్రణాళిక మరియు పెట్టుబడి అవసరం.
ముందస్తు హెచ్చరికలు మరియు విస్తృత వాతావరణ పోకడలు
గ్రహం 2 °C వేడెక్కే స్థాయికి చేరుకోవడానికి ముందే ఈ తీవ్రమైన వేడి ప్రభావాలు చాలా వరకు వ్యక్తమవుతున్నాయని పరిశోధకులు గుర్తించారు. శాస్త్రీయ సంస్థలు చాలా కాలంగా కీలకమైనదిగా గుర్తించిన 1.5 °C పరిమితిని దాటడం ఇప్పటికే ఉష్ణోగ్రత తీవ్రతలలో ప్రధాన మార్పులను ప్రేరేపిస్తుంది. ఇది భవిష్యత్తు అంచనాలకు మాత్రమే కాకుండా ప్రస్తుత రోజుకు కూడా చిక్కులను కలిగి ఉంది, ఇక్కడ వేడి తరంగాలు మరియు రికార్డు గరిష్టాలు పెరుగుతున్న ఫ్రీక్వెన్సీ మరియు తీవ్రతతో సంభవిస్తున్నాయి.
మానవ అసౌకర్యం మరియు ఆరోగ్య ప్రమాదాలకు మించి, పెరుగుతున్న ఉష్ణోగ్రతలు ఇతర వాతావరణ ప్రమాదాలను పెంచుతాయి. వేడి తరంగాలు కరువు పరిస్థితులను మరింత దిగజార్చవచ్చు, నీటి వ్యవస్థలపై ఒత్తిడిని కలిగించవచ్చు మరియు వ్యవసాయ దిగుబడిని తగ్గించవచ్చు. ఈ సంయుక్త ఒత్తిళ్లు ఆర్థిక స్థిరత్వం, ఆహార భద్రత మరియు బలహీన ప్రాంతాలలో సామాజిక సమన్వయంపై క్యాస్కేడింగ్ ప్రభావాలను కలిగి ఉంటాయి.
ఏమి చేయాలి
ఈ పరిశోధనల యొక్క ఆవశ్యకత వాతావరణ ఉపశమనం మరియు అనుగుణ్యత రెండింటికీ స్పష్టమైన పిలుపునిస్తుంది. ఉపశమనం ముందు, శుభ్రమైన ఇంధన పరివర్తన, అడవుల పెంపకం మరియు స్థిరమైన పద్ధతుల ద్వారా గ్రీన్హౌస్ వాయు ఉద్గారాలను తగ్గించడం చాలా అవసరం, ఇది తీవ్రమైన వేడిని దాదాపు అనివార్యం చేసే ఉష్ణోగ్రత పరిమితులను అధిగమించకుండా చేస్తుంది. అనుగుణ్యత ప్రయత్నాలు, ఈలోగా, వేడి-స్థిరమైన సంఘాలను నిర్మించడంపై దృష్టి సారించాలి: ముందస్తు హెచ్చరిక వ్యవస్థలను విస్తరించడం, ఆరోగ్య సంరక్షణ మౌలిక సదుపాయాలను మెరుగుపరచడం, వేడి-సురక్షిత పట్టణ రూపకల్పనను ప్రోత్సహించడం మరియు కూలింగ్ పరిష్కారాలకు సమాన ప్రాప్యతను నిర్ధారించడం.
సహజ కూలింగ్ వ్యూహాలలో — పట్టణ పచ్చదనం, రిఫ్లెక్టివ్ భవన సామగ్రి మరియు స్థిరమైన నీటి నిర్వహణ వంటివి — పెట్టుబడులు కొన్ని వేడి ప్రభావాలను తగ్గించగలవు, అదే సమయంలో అదనపు పర్యావరణ ప్రయోజనాలను కూడా అందిస్తాయి. ప్రభుత్వ వనరులు పరిమితంగా ఉన్న ప్రాంతాలలో స్థానిక కార్యక్రమాలు మరియు కమ్యూనిటీ ఆధారిత జోక్యాలను బలోపేతం చేయడం కీలకం.
ముందుకు ఒక కీలక దశాబ్దం
ఆక్స్ఫర్డ్ అధ్యయనం యొక్క తీవ్రమైన అంచనాలు వాతావరణ సంక్షోభం ఒక సుదూర ముప్పు కాదని - అది ఇప్పుడు విప్పుకుంటోందని గుర్తుచేస్తాయి. వచ్చే దశాబ్దంలో ప్రపంచం ఎలా స్పందిస్తుందో అది శతాబ్దం మధ్య నాటికి బిలియన్ల మంది ప్రజల జీవిత అనుభవాన్ని ఆకృతి చేస్తుంది. నిర్ణయాత్మక చర్య లేకుండా, తీవ్రమైన వేడి దాదాపు సగం మానవాళికి రోజువారీ వాస్తవంగా మారవచ్చు, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఆర్థిక వ్యవస్థలు, ఆరోగ్య ఫలితాలు మరియు సమాజాల యొక్క మూల నిర్మాణాన్ని పునర్నిర్మిస్తుంది.
ఈ పెరుగుతున్న సవాలును పరిష్కరించడానికి ప్రపంచ సహకారం, ప్రతిష్టాత్మక వాతావరణ విధానాలు మరియు ఏ సంఘాన్ని కూడా వెనుకకు వదలని సమావేశక అనుగుణ్యత వ్యూహాలు అవసరం. గడియారం టిక్ చేస్తోంది, మరియు వేడి పెరుగుతోంది — కానీ నేటి లక్ష్య చర్య ఇంకా రేపటి ఫలితాన్ని మార్చగలదు.
A CSR Initiative of
Designed and Executed by
Implemented by
Technology is a useful servant, but a dangerous master, it was rightly said. Electronic devices have grown into an inevitable part of our daily lives.
Leave A Comment